Monday, August 24, 2009

Διακοπές 2009 v2

Προορισμός: Λέσβος

Διάρκεια: 9 ημέρες. (ω ναι! 9 ήταν προγραμματισμένες, 9 μέρες κάναμε διακοπές)

Συμπεράσματα:
α) Αν τα παλιά πλοία της ΑΝΕΚ που πάνε στην Κρήτη είναι για να εκτελούν το Ρίο Αντίρριο, τα πλοία που πάνε στη Λέσβο πρέπει να είναι ανακατασκευασμένα σχέδια του τιτανικού, για να μην πω καμιάς αρχαίας τριήρους. Χαρακτηριστικό είναι ότι κατά τον απόπλου από τον Πειραιά που έτυχε να προσεγγίζει το λιμάνι το Knossos Palace αισθάνθηκα ότι το Μυτιλήνη χωράει άνετα στο γκαράζ του πρώτου.

β) Πιο πολλά κράνη είδα στον Άγιο Ραφαήλ και τον Ταξιάρχη παρά στα κεφάλια των οδηγών. Εκεί η αστυνομία δε γράφει? Φαντάσου... εδώ (στην Αθήνα) κάνουν μόνο αυτό, εκεί δεν κάνουν ΟΥΤΕ αυτό.

γ) Στην Ερεσό δεν έχει μόνο λεσβίες. Αντιθέτως γίνεται χαμός στο ίσωμα.
Και επιπλέον οι λεσβίες δεν είναι όπως τις έχουν οι περισσότεροι στο μυαλό τους....δυστυχώς!

δ) Η Λέσβος δεν έχει παραλίες. Απλώς βρέχεται από θάλασσα. Όποιος πιστεύει κάτι διαφορετικό δεν έχει πάει στη νότια Κρήτη, ούτε σε καμία δυτική παραλία οποιούδηποτε νησιού στα Επτάνησα. Ίσως είναι παραλίες για τους Νορβηγούς, που εκεί δεν έχουν παραλίες. Πιθανώς, βέβαια, να βρουν τα νερά στα φιόρδ ελαφρώς πιο ζεστά από αυτά της Λέσβου.

ε) Το Μυτιλήνη - Αϊβαλί είναι πιο συχνό δρομολόγιο από το Μαρούσι - Χαλάνδρι, για κάποιον που κατοικεί στα βόρεια προάστια. Λογικό είναι αφού πιο φθηνά πας στο Αϊβαλί από το Χαλάνδρι, όμως... οι κάτοικοι είναι Τούρκοι. Sorry κιόλας, αλλά μιλάμε για ανατολή! Όσο κλέφτες και απατεώνες να είναι οι Έλληνες η ποιότητα των περιοχών δεν μπορεί να συγκριθεί. Όμως όλα είναι τζάμπα! Η αλήθεια να λέγεται...
ΑΑΑ, και πρέπει να παζαρεύεις ακόμα και τον καφέ που θα πιεις (που λέει ο λόγος)
Στενοχωρήθηκα πολύ που πήγα στον (τέως) ναό του Αγίου Γεωργίου που λειτουργεί ως τζαμί. Έχουν ξηλώσει οτιδήποτε χριστιανικό από τον ναό αλλά το τέμπλο το έχουν αφήσει. Άντι για εικόνες όμως έχει παράθυρα... φρικτό θέαμα δυστυχώς....

στ) Οι άνθρωποι σε γενικές γραμμές είναι πολύ φιλικοί και ευχάριστοι. Μπορεί να είχα βέβαια την τύχη να μην πήγα ως άγνωστος μεταξύ αγνώστων, αλλά γενικώς φάνηκαν πολύ φιλόξενοι και φιλικοί.
Πάντως κέρασμα μετά το φαγητό μην περιμένει κανείς!!! (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων)

ζ) Μεγάλη υπόθεση η βάρκα σε ένα νησί. Πας όπου θες, βρίσκεις ηρεμία και μοναξιά ακόμα και στην καρδιά του δεκαπενταύγουστου. Μόνο που δεν μπορείς να παίξεις ρακέτες:)

η) Ούζο τσολιάς Βαρβαγιάννη 47%, παρέα με παστό κολιό, τηγανητά γεμιστά κολοκυθολούλουδα (έτσι τα λένε εκεί) και ιμάμ...

θ) Νησί δύο "ταχυτήτων". Από τη μία είχε βλάστηση και πεύκα (εκεί είδα και το πρώτο δάσος που το άφησαν να αναδασωθεί μόνο του) και από την άλλη, κρανίου τόπος. Κυριολεκτικά όμως!!!

ι) Το congas είναι ένα πασίγνωστο μαγαζί σε όλο το νησί και βρίσκεται στο Μόλυβο. Είναι όντως ένα πολύ καλό beach bar, αλλά κατ' εμε 6,5 Euro το απλό ποτό με ΦΠΑ 13% sorry κιόλας αλλά είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ!!!!

Saturday, August 8, 2009

Περι blogging...

Έχω κάποιους φίλους που bloggαρουν συστηματικά με αξιοπρεπείς και ποιοτικές τοποθετήσεις. Είχα (και έχω ακόμα) αρκετούς ενδοιασμούς σχετικά με τη δραστηριότητα αυτή. Όπως είπα χαρακτηριστικά σε έναν εξ' αυτών "δεν ξέρω πόσο φρόνιμο είναι να διαθέτεις δημόσια ένα ψυχογράφημά σου". Οι καιροί είναι πονηροί και κατά συνεπεία όσο και να μην θες να συμπεριφέρεσαι καχύποπτα είναι μάλλον λογικό (αν όχι πρέπον) να είσαι τουλάχιστον επιφυλακτικός.
Τι είναι όμως το blogging? Υπάρχουν τρεις κατηγορίες blog:
a) Τα blog με ονοματεπώνυμο. Ο καθείς γράφει με την υπογραφή του επώνυμα.
b) Τα blog χωρίς ονοματεπώνυμο. Δεν το γράφεις, άλλα και να το έγραφες... δεν τρέχει και τίποτα.
c) Τα blog οπου οι συγγραφείς είναι κρυμμένοι.

Ξεκινώντας τον σχολιασμό ανάποδα από την (c) κατηγορία πρέπει μάλλον κάνεις να είναι προσεκτικός. Δεν μπορείς να ξέρεις ποιος γράφει, τι γράφει και γιατί το γράφει. Δεν μπορείς να ξέρεις αν είναι αλήθειες, αν είναι ράδιο-αρβύλα, αν είναι προβοκάτορες... Οι ανωτέρας αντίληψης άνθρωποι μπορούν να αντλούν πληροφορίες... με προσοχή πάντα, καθώς πότε δεν μπορείς να ξέρεις τις όποιες σκοπιμότητες κρύβονται από πίσω.

Οι πρώτες δυο κατηγορίες πάνε μάλλον πακέτο. Απλοί άνθρωποι γράφουν τις σκέψεις τους, τους προβληματισμούς τους, τις εμπειρίες τους. Γιατί όμως να το κάνουν αυτό? Γιατί δεν το έκαναν παλιότερα? Σίγουρα δεν υπήρχαν τα μέσα παλιότερα για αυτήν τη δραστηριότητα, όμως πραγματικά καλύπτει κάποια ανάγκη που πάντα είχαμε? Καλύπτει κάποια ανάγκη που τεχνικά έχει δημιουργηθεί? Τι συμβαίνει? Η απάντηση είναι μάλλον υποκειμενικό ζήτημα.
Πιθανόν να οφείλεται στο σύγχρονο τρόπο ζωής. Γραφείο, γραφείο, γραφείο... δρόμοι, ουρές, σπίτι και... loop. Δεν έχω τι να κάνω περιμένοντας και..γράφω... Λίγο ακραίο σενάριο αλλά δε θα μου έκανε εντύπωση αν τα μισά posts ήταν γραμμένα κατά την επιστροφή από τα γραφεία πάνω στην πηγμένη Κηφισίας.
Ακόμα πιο πιθανό είναι η μοναξιά που όλο και περισσότεροι νιώθουμε. Θες ρε παιδί μου να μιλήσεις σε έναν άνθρωπο. Θες κάποιος να σε ακούσει... Μπορεί να είσαι τυχερός και να έχεις ένα ταίρι που να ακούει, να έχεις γονείς που να ακούν ή αδέλφια... ή ακόμα και φίλους. Αν όμως δεν είσαι από αυτούς τους τυχερούς... δε θα κάτσεις να τα γράψεις? Να τα βγάλεις από μέσα σου βρε αδελφέ?
Μήπως τελικά όντως τα γράφεις επειδή δεν έχεις πουθενά να τα πεις, ή γιατί δεν υπάρχει κανείς να σε ακούσει?

Μήπως στο φινάλε είναι μια μόδα που κάνει τον κύκλο της στον καθένα μας και απλώς...θα περάσει???

Saturday, July 25, 2009

Διακοπές 2009 v1

Προορισμός: Κρήτη

Διάρκεια: 9 ημέρες. (έτσι ήταν το σχέδιο δηλαδή, γιατί οι 9, έγιναν 7 στο άψε σβήσε, λόγω αιφνίδιας ασθένειας - τι σπάνιο!)

Συμπεράσματα:
α) οι έχοντες καταγωγή από το νησί ξεκινάνε με δεδομένο 108 επισκέψεις, παππούδες, γιαγιάδες, θείους, θείες ... Όσο δε ο χρόνος περνάει τα ξαδέλφια παντρεύονται και πρέπει να τα βλέπεις ξέχωρα από τους γονείς τους. Δεν είναι δυσάρεστα πράγματα αυτά, αλλά ο χρόνος είναι περιορισμένος για να γυρίζεις δεξιά και αριστερά... Όποτε την επόμενη φορά... πήγαινε στην Κέρκυρα. Το να μην πας τις επισκέψεις is out of the question!

β) μου άρεσε που είδα κουκουλωμένες τις κάμερες "χαφιέδες" για παραβίαση ορίων ταχύτητας. Είμαι νομοταγής πολίτης, αλλά σε ένα τεράστιο νησί με εκατοντάδες χιλιόμετρα καρόδρομους, δεν μπορείς να βάζεις στον ένα και μοναδικό αξιοπρέπη εθνικό δρόμο όριο 90 (και αυτό για 3-4 κμ μόνο). Μάλιστα στην Ηρακλείου - Λασιθίου είδα και μια κάμερα ξεμασκουλωμένη (την είχαν ρίξει κάτω). Ήταν το πρώτο μέρος στην Ελλάδα που είδα τέτοια αντίδραση.

γ) δε μου άρεσε που ο Αθηναίος (εγώ) και ο ξένος (με το νοικιασμένο) έπρεπε να είμαστε μονίμως στα δεξιά για να περνάνε οι mika hakkinen από αριστερά με 50km/h παραπάνω.

δ) επίσης δε μου άρεσε κοντά στο Σταυροχώρι Λασιθίου το γεγονός ότι συναντήθηκαν δυο αγροτικά (ένα σε κάθε κατεύθυνση), και το θεώρησαν πολύ λογικό να σταματήσουν εκεί και να πιάσουν την κουβέντα. Αν δεν έκανα νόημα ακόμα εκεί θα ήμουν.

ε) τα εκκλησάκια, εικονοστάσια, μαρμαράκια στα άκρα των δρόμων δεν οφείλονται σε κακοτεχνίες, αλλά στο γεγονός ότι όλοι πίνουν/πίνουμε τα άντερά μας. Τόση ανευθυνότητα δεν έχω δει αλλού... κρίμα. Πιες, αλλά μην οδηγήσεις παλικαρά....

στ) κάποιος κάποτε μου είπε: αν θες να αποσυνδέσεις κάποια τοποθεσία με δυσάρεστες αναμνήσεις, φρόντισε να ξαναπάς για να δημιουργήσεις νέες ευχάριστες. Τρίχες... χωρίς άλλα σχόλια

ζ) η ΑΝΕΚ η θα πρέπει να εκσυγχρονίσει το στόλο ή να το κλείσει το μαγαζί και να πάει Κυκλάδες, Μυτιλήνη, για να μην πω... Ρίο Αντίρριο! Δεν μπορεί η έξοδος για το γκαράζ να είναι ίδια με την έξοδο τον επιβατών. Φτάνοντας στα Χανιά με το ΛΑΤΩ ο συνωστισμός θύμιζε τα εγκαίνια του saturn. Με τέτοιες συνθήκες δεν μπορείς να "πολεμήσεις" το ΦΑΙΣΤΟΣ PALACE, που όμως κρεβατάκι και ένα όχημα κάνει 90Ε... έλεος δηλαδή.

η) Αυτά τα Μάλια πότε θα τα παρακάμψουν επιτέλους? 4 χρόνια φτιάχνουν το δρόμο και ακόμα τρώμε στη μάπα τους Άγγλους εκεί πέρα! Το γιοφύρι της Άρτας πιο γρήγορα θα είχε γίνει.

θ) Μου κάνει φοβερή εντύπωση η νοοτροπία των Ευρωπαίων λαών. Έρχονται, τους μαντρώνουν σε ένα ξενοδοχείο all-inclusive και βγαίνουν από αυτό μόνο για να φύγουν από τη χώρα. Τι σόι διακοπές είναι αυτές? Να μη βλέπεις τον ξένο τόπο...???

ι) Πότε θα πάω κάπου εκτός Αθήνας και δε θα αρρωστήσω??? :( :(

Friday, July 10, 2009

Σκουπιδιάρικα

Όχι δεν εννοώ το είδος εκείνο της βαρύτατης μουσικής που μεταφράζεται σαν ηχορύπανση στα κοινά αυτιά.
Εννοώ κυριολεκτικά τα σκουπιδιάρικα, τα απορριμματοφόρα δηλαδή.
Δε μου φτάνει η ατυχία να δουλεύω 9-5,6,7,8... πρέπει καθημερινά να ξυπνάω από τις 6?
Τι κακό είναι αυτό ρε παιδιά?
Ακούω τους ντενεκέδες και τους χτυπάνε με τέτοιο μίσος και σφοδρότητα που θα ξεκολλήσει και το χρώμα από πάνω τους στο τέλος. Και φυσικά ξυπνάω, και επειδή δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να στριφογυρίζω... έρχομαι πιο νωρίς στη δουλειά. Άρα το 9-5,6,7,8... γίνεται 8-5,6,7,8....

Ευχαριστώ πολύ συνάνθρωποι...

Wednesday, July 8, 2009

Τρίτη βράδυ στο Bolivar

Ένας λόγος που ποτέ δε μου άρεσαν οι καλοκαιρινές βόλτες στις παραλίες τις Αττικής είναι ότι πάντα θεωρείται δεδομένο πως θα γίνεται σκοτωμός από κόσμο. Δε θα με κατέτασσα στους αγοραφοβικούς ανθρώπους, αλλά η ανέχεια στο συνωστισμό έχει τα όρια της.
Είχα λοιπόν χθες κοινωνική υποχρέωση να πάω στο Bolivar, ένα beach bar στην Ανάβυσσο, για τα γενέθλια μιας φίλης.
Δεν κάνω σχόλιο για το γεγονός ότι μεσοβδόμαδα θα έπρεπε να κάνω πάνω από 100κμ πήγαινε - έλα για να πιω ένα ποτό και να τσιμπήσω λίγη τούρτα... ηθικόν ακμαίον (μη το παρακάνουμε κιόλας) και ξεκινάω (έχοντας φύγει στις 7 απο τη δουλεία!) να πάω στον άλλο κόσμο... Ο οβολός μου δεν είχε σκοπό να αποζημιώσει τον Χάροντα, αλλά τον Μπόμπολα και μάλιστα εις διπλούν, μια στο πήγαινε και μία στο έλα. Αφού έφτασα μετά από 58 κμ εκεί κάτω, κάνω αριστερά στο χωματόδρομο και ξαφνικά διακτινίζομαι... στην ομόνοια!
Ωρε κλεφτόπουλα, δε δουλεύει κανείς σε αυτή τη χώρα? Έλεος δηλαδή γιατί πρέπει διαρκώς να αισθάνομαι ως το μοναδικό κορόιδο που φτύνει αίμα για ένα κομμάτι ψωμί.
Αφού λοιπόν έκανα ένα δυο κύκλους για να βρω να παρκάρω (μοτοσυκλέτα παρακαλώ) κατεβαίνω και πάω στο μαγαζί. Σένιο μαγαζάκι δε λέω. Πολύ "δυνατός" κόσμος και η μουσική σε ανεκτά επίπεδα, να μπορείς να πεις και δυο κουβέντες.
Κάποια στιγμή ήρθε και η τούρτα... δεν είχαμε προβλέψει σχετικώς και έτσι την φάγαμε σε ποτήρια... καλή φάση και super η τούρτα.
Δώδεκα και κάτι... άντε πάλι πίσω 50+ κμ και σάπισμα μήπως και βγει η σημερινή μέρα στο γραφείο...
Δεν είναι ζωή αυτή σε αυτήν την πόλη.... Δεν είμαι τακτικός επισκέπτης των νοτίων, αλλά γιατί τη μια έρμη φορά που θα κατέβω δεν έχω δικαίωμα στον ήλιο... ή μάλλον... στην πανσέληνο?

Sunday, July 5, 2009

Ice Age 3 Dawn of the Dinosaurs (3D)

Από την ημέρα που βγήκα από το cinema όταν είχα δει το ice age 2, περίμενα να βγει το 3ο μέρος.
Όπερ και εγένετο... και εγώ βούρ στο cinema σε αίθουσα 3D.

Δεν είμαι fun του cinema γιατί έχω πληρώσει χρυσάφι απίστευτες μπανανόφλουδες (βλ. άφθαρτος - 2000) και γιατί τα παίρνω στο κρανίο με τον κάθε πίθηκα που φυσάει για να κάνει μπουρμπουλήθρες το milkshake, αντί να το πίνει (βλ. Τιτανικός - 1997). Όμως για ταινίες με ειδικά εφέ ή που θέλω πραγματικά να υποστηρίξω την παραγωγή πάω τρέχοντας.
Τουλάχιστον μέχρι να αποκτήσω κανέναν projector και αρχίσω να τα βλέπω στο πανί μου :)

Ωραία ταινία, ωραία εμπειρία αλλά όχι τόσο συγκλονιστική όσο είχα φανταστεί. Όπως είπε και ένας τύπος στο Αθηνόραμα: "Μετά απο λίγο ξεχνάς ότι βλέπεις 3D".
Το σενάριο δεν είναι τόσο δυνατό όσο στα δύο πρώτα ice age και πολλές φορές αισθάνθηκα ότι βλέπω james bond. Πολύ κυνηγητό και πολλά κενά στους διαλόγους που προσωπικά βρίσκω έξοχα σε κάθε ice age.

Σε καμιά περίπτωση δε λέω ότι δεν έμεινα ευχαριστημένος, σε καμιά περίπτωση δε λέω ότι δε θα το ξαναδώ... αλλά όταν πρόκειται για sequel και οι προηγούμενες ταινίες είναι εκπληκτικές... έχεις απαιτήσεις.

Ας ελπίσουμε ότι θα βγει και 4ο.... (εδώ μας έχουν πρήξει με τα harry potter... δε θα συνεχίσει το ice age?)

Athens Shock Radio 104,6

Κυριακή πρωί.

"είμαι που λες αραγμένος στον ακάλυπτο και πίνω το φραπεδάκι μου με τις 36 ζάχαρες..." και ακούω athens shock radio.
Ωραία κομματάκια δε λέω, αλλά... βάλτε ρε παιδιά κανένα cd με mp3 να γίνει παιχνίδι.
3 ώρες τώρα ακούω ένα loop από 10 τραγούδια.
Ωραία κομμάτια, αλλά σε λίγο θα μάθω και τη σειρά απ' έξω...

Thursday, June 25, 2009

software linux raid1

Αν κάποιος έχει στήσει σύστημα με raid1 στο boot partition απλά να εύχεται να του "χαλάσει" το /dev/hdb, /dev/sdb.
Τότε όντως η διαδικασία είναι εύκολη και ίσως... ευχάριστη, σύμφωνα με αυτό.

Αν όμως σκάσει το /dev/hda, /dev/sda... πα-κέ-το.....

Sunday, June 7, 2009

Εκλογές vs παραλία

Παραμονές εκλογών είχα ρωτήσει μια αξιωματικό των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων πως γίνεται να παραμένει στο χάρτη ένα έθνος με τόσο ανίκανους πολίτες (εμάς δηλαδή).
Η απάντησή της ήταν ό,τι καλύτερο ήλπιζα να ακούσω: "Έχεις δίκιο, αλλά για να υπάρχει ακόμα θα είναι θέλημα θεού".
Δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο πάνω σε αυτό βέβαια αλλά έχει ενδιαφέρον να καταγραφεί ακόμα και για ιστορικούς λόγους :) Στην ουσία πάντως παραδεχόμαστε την πλήρη ανικανότητά μας σε σημείο που να αναρωτιόμαστε πώς επιβιώνουμε!
Μα τόσο πολύ μυαλό θέλει για να καταλάβει κανείς ότι το ψευτοδίλημμα κάλπη ή μπάνιο είναι καλλιεργημένο και υποστηριζόμενο από το σύστημα και δη από τους κύριους εκπροσώπους τους που είναι τα δυο μεγάλα κόμματα? Γιατί το θέλουν αυτό?? Είναι εντελώς προφανές. Οι ακροδεξιοί θα ψηφίσουν. Τα κομματόσκυλα (ανεξαρτήτου χρώματος) θα ψηφίσουν. Οι ακροαριστέροι θα ψηφίσουν.
Ποίοι θα πάνε στις παραλίες? Οι απογοητευμένοι άνθρωποι. Οι αναποφάσιστοι. Οι μη έχοντες συμφέροντα είτε από τον έναν είτε από τον άλλον.
Ναι αλλά η αντίδραση αυτή λειτουργεί υπέρ αυτών γιατί τα ποσοστά των ψήφων και ο νικητής βγαίνει επί των ψηφισάντων και όχι επί των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Ωραία λοιπόν, αφήστε συνάνθρωποι νεοέλληνες (με τον αυστηρό ορισμό του Τζίμη Πανούση) τα κομματόσκυλα και τις ακραίες πολιτικές απόψεις να φροντίσουν για τη δουλειά σας, για την παιδεία των παιδιών σας, για την υγεία σας, για τη σύνταξή σας.
Και ηθικά να το δει κανείς, πόσοι άνθρωποι έχασαν την ζωή τους και μαρτύρησαν για να έχουμε όλοι εμείς δικαίωμα ψήφου?? Θα τρίζουν τα κόκαλά τους που εμείς οι "έξυπνοι" νεοέλληνες θα αράζουμε στην παραλία ΑΡΝΟΥΜΕΝΟΙ, άκουσον άκουσον, το δικαίωμα να επιλέγουμε τους εκπροσώπους μας.
Εγώ πίνω το τσάι μου και ντύνομαι για να πάω να ψηφίσω. Ό,τι και να ρίξω είναι ανίκανο να διεκδικήσει τα συμφέροντά μου, αλλά σε τελική ανάλυση θα έχω το δικαίωμα να γκρινιάζω απέναντι σε αυτούς που εγώ επέλεξα. Γιατί όσοι δεν ψηφίσουν απλά δεν έχουν δικαίωμα να παραπονιούνται, να απεργούν, να διαδηλώνουν... αφού τη στιγμή που πρέπει να χαράζουν την πορεία... απέχουν. Τι ζητάνε τα ρέστα εκ των υστέρων??

Εν ολίγοις:

"Τέτοιοι που είσαστε τέτοιους υπουργούς σας και μένα θέλετε", Μαυρογιαλούρος 1965

Saturday, June 6, 2009

Πλατεία Νέας Σμύρνης vs Πλατεία Κύπρου Καλλιθέας

Δύο πλατείες προαστίων της Αθήνας που συνδέονται με έναν δρόμο (Δαβάκη) και απέχουν ελάχιστα μεταξύ τους.
Καμιά σχέση η διαστάσεις των πλατειών βέβαια, αλλά η πρώτη προτιμάται με κλειστά μάτια.
Και ο κόσμος είναι "καλύτερος", και τα cafe είναι καλύτερα, και τα εμπορικά είναι καλύτερα, και το parking (ιδίως για μοτοσυκλέτες) είναι καλύτερο και το περιβάλλον είναι καλύτερο.
Sorry κιόλας, αλλά μιλάμε η μέρα με τη νύχτα.
Εκτός από τις τιμές. Όλα κι όλα. Η αλήθεια να λέγεται.

ΥΓ: Δε μένω Νέα Σμύρνη και δεν έχω καμιά εμπάθεια απέναντι στην Καλλιθέα... κατά συνέπεια θεωρώ τη γνώμη μου αντικειμενική

Wednesday, June 3, 2009

ΟΤΕ vs όλων

Απορώ πραγματικά με την λυσσαλέα και διαρκή, για να μην πω και βλακώδη, επίθεση κατά του ΟΤΕ και των υπηρεσιών αυτού.

Ζήτημα 1ο: Απελευθέρωση της αγοράς των τηλεπικοινωνιών

Αυτή είναι η αιτία του κακού. Στο χώρο των τηλεπικοινωνιών είναι μέγα σφάλμα:
α) τεχνικά:
- Έχει νόημα να σκάβουν 4 εταιρίες τον ίδιο δρόμο, να περνάνε παράλληλα καλώδια που καταλήγουν στα ίδια σημεία? Όποιος κοιτάξει έξω από κεντρικά σημεία της πόλης θα το δει. Τι σημαίνει αυτό? Επιπλέον κόστος για κάθε εταιρία, ζημίες στους δρόμους και μη αποδοτική χρήση των υποδομών για να τρέχεις παράλληλα κυκλώματα.
- Έχει νόημα να κομματιάζονται οι διευθύνσεις IP, το ράδιο-φάσμα στις κινητές επικοινωνίες? Για φανταστείτε έναν οργανισμό μονοπώλιο να έχει ΟΛΟ το φάσμα για κινητά? Είναι βέβαιον πως θα υπήρχε μεγαλύτερη συνολικά διαθέσιμη χωρητικότητα.

β) εργασιακά:
Πολλές εταιρίες, πολλές θέσεις εργασίας, ε?? Αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος γιατί η άλλη λέει πως οι ιδιωτικές εταιρίες συρρικνώνοντας το κόστος λειτουργίας προσλαμβάνουν λιγότερους υπάλληλους απ' όσους απαιτούνται με αποτέλεσμα και οι εργαζόμενοι να "ματώνουν" και οι πρέπουσες υπηρεσίες να μην παρέχονται. Για να μην πω για τα επαγγελματικά δικαιώματα που είναι πλέον ανύπαρκτα (ακόμα και στον ημικρατικό ΟΤΕ)

Ζήτημα 2ο: Άντε και απελευθερώθηκε η αγορά, τώρα?

Ίδιες υποχρεώσεις και δικαιώματα στις εταιρίες. Δίκαιο? Λογικό? Δεν ισχύει όμως!
- Ο κακός ΟΤΕ είναι υποχρεωμένος να πάει τηλέφωνο και σιγά σιγά και DSL σε κάθε κορφοβούνι, είναι υποχρεωμένος να πάει υποδομή και να παρέχει υπηρεσίες σε παππούδες σε κάτι ξεχασμένα χωριά χωρίς να μπορεί να πει: "δε με συμφέρει, δεν πάω". Αυτό αγαπητέ αναγνώστη είναι το νόημα της ΔΕΚΟ, άλλα οι εναλλακτικοί δεν το κάνουν αυτό. Έπιασαν την Αθήνα, έπιασαν τις μεγάλες πόλεις και το υπόλοιπο κόστος στο... κορόιδο
- Ο κάθε εναλλακτικός μπορεί να βγάζει ότι πακέτο γουστάρει με ότι τιμή γουστάρει και δεν λέει κάνεις τίποτα. Έχει σκεφτεί κάνεις ότι ο ΟΤΕ έχει τέτοιο κόστος (πάγια, χρεώσεις κλήσεων κτλ) γιατί δεν τον αφήνει η ΕΕΤΤ και η επιτροπή ανταγωνισμού να κατεβάσει τις τιμές? Γιατί αν το κάνει αυτό θα κατηγορηθεί ότι εκμεταλλεύεται τη δεσπόζουσα θέση που έχει και μπλα μπλα μπλα

Ζήτημα 3ο: "Ο ΟΤΕ μας έπνιγε στο isdn όταν όλη η Ευρώπη είχε dsl."

Είναι δυνατόν να είμαστε τόσο κοντόφθαλμοι? Είναι? Και όμως είναι.
Αυτήν την πιπίλα που έχουν όλοι οι τηλεπικοινωνιακοί "σωτήρες" γιατί δεν την έχει σκεφτεί κάνεις λίγο παραπάνω. Όντως έγινε έτσι! Γιατί όμως έγινε? Επειδή ο ΟΤΕ στελεχώνεται απο ανίκανους κρατικοδίαιτους κοιλαράδες ή υπήρχαν και άλλου είδους πολιτικές σκοπιμότητες?
Ο ΟΤΕ μπορούσε σίγουρα να στήσει dsl πολύ νωρίτερα. Γιατί δεν το έκανε όμως? Γιατί αν το είχε κάνει θα είχαμε βάλει όλοι ΟΤΕ και δεν θα μπορούσαν οι εναλλακτικοί να διεκδικήσουν κομμάτι στην πίτα. Έτσι όπως έγινε φαινομενικά ξεκίνησαν όλοι οι πάροχοι μαζί. Τρίχες κατσαρές στην ουσία γιατί και πάλι ο κακός ΟΤΕ μάζευε όλο το dsl και το έφερνε τοπικά στην Αθηνά σε κάθε εναλλακτικό ο οποίος αντλούσε κέρδη χρησιμοποιώντας το δίκτυο του ΟΤΕ ο οποίος ήταν υποχρεωμένος να το νοίκιαζει στους εναλλακτικούς. Κάποτε βεβαία έστησαν και οι εναλλακτικοί δικό τους δίκτυο που πάλι δεν είναι last mile access, άλλα backbone δίκτυο, γιατί το last mile ποιος το εγκαθιστά, λειτουργεί και συντηρεί??? Ο ΟΤΕ φυσικά.
Τα ίδια δεν έγιναν και με τα κινητά? Η cosmote άνοιξε το διακόπτη 5 χρόνια μετά τις panafon, telestet (τότε). Γιατί άραγε? Γιατί η cosmote πατώντας πάνω στην μητρική ΟΤΕ μπορούσε να σηκώσει δίκτυο κυριολεκτικά σε ελάχιστο χρόνο έχοντας και την TELENOR από πίσω με την εμπειρία και την τεχνογνωσία τους.

Αν λοιπόν πρέπει να κατηγορηθούν κάποιοι, αυτοί είναι οι πολιτικοί που συνειδητά φρέναραν την ανάπτυξη του ΟΤΕ είτε γιατί όφειλαν να εφαρμόσουν την Ευρωπαϊκή επιταγή για την άρση του μονοπωλίου στις τηλεπικοινωνίες είτε γιατί είχαν άλλου είδους... συμφέροντα.

"Και εμένα τι με νοιάζει? Εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι ο ΟΤΕ είναι πανάκριβος"
Έτσι είναι, είναι όντως πανάκριβος σε σχέση με τους άλλους. Όμως αφού έχουμε ελευθερία επιλογών τράβα στον εναλλακτικό και μην κάνεις κήρυγμα. Αλλά και αν κάνεις να καθοδηγείς τις βολές σου εκεί που πρέπει...

Wednesday, April 22, 2009

Στο γραφείο...

Πριν από μερικά χρόνια, στο πανεπιστήμιο, είχα τη συνήθεια να συνομιλώ με τους συμφοιτητές μου μέσα στο εργαστήριο υπολογιστών μέσω msn. Ωραίες και γεμάτες ίντριγκα εποχές.
Τη δραστηριότητα αυτή τη συνεχίζω ακόμα και τώρα στη δουλειά. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτό δεν έχει λογική καθώς αφού τον έχεις δίπλα σου τον άνθρωπο... τι του μιλάς από το pc?
Και όμως έχει λογική. Αν θες να πεις κάτι χωρίς να σε ακούσει η ομήγυρις γράφεις κάτι στο msn και τελειώνει η υπόθεση.

Τι λογική όμως έχει να βρίσκεσαι στον ίδιο χώρο και να παίρνεις τον άλλον τηλέφωνο. Κάθομαι και βλέπω δυο συναδέλφους να παίρνει τηλέφωνο ο ένας τον άλλον και να μιλάνε με τις ώρες. Τι λογική έχει αυτό? Κοιτάζει ο ένας τον άλλον και μιλάνε στο τηλέφωνο...

Τι να πω??

Saturday, April 11, 2009

Δεν ξέρεις, βγάλε τον σκασμό και άκου!!

Είσαι σε μια θέση εργασίας καινούριος. Τι σημαίνει αυτό? Ακαριαία σημαίνει ότι δεν έχεις δίκιο. Θα πρέπει να είσαι χαρούμενος αν σε αφήνουν καν να εκφράζεις την άποψη σου. Αλλιώς, έχεις άδικο γιατί... δεν ξέρεις. Το χειρότερο είναι όταν σε παραμερίζουν οι συνάδελφοι σου και όχι οι προϊστάμενοι σου. Βέβαια κανείς τους δεν ρωτάει ή αναρωτιέται γιατί μπορεί ένας νέος να εκφέρει γνώμη. Μήπως μπορεί να ξέρει ένα ζήτημα που προκύπτει καλύτερα από τους άλλους? Μήπως γιατί μπορεί να το έκανε στην προηγούμενη δουλειά του? Μήπως γιατί δεν έχει καθόλου ζωή και κάθεται και παιδεύεται να μάθει και να καταρτιστεί σπίτι του?
Ευτυχώς υπάρχουν και οι συνάδελφοι που δίνουν σημασία, άλλα μερικοί άλλοι πετάγονται σαν σφηνοπ... για να πετάξουν την εξυπνάδα τους, την βλακεία του. Να γεμίσουν τον ακουστικό ορίζοντα με "θόρυβο". Τι μιλάς ρε καραμήτρο αφού δεν ξέρεις?

Πρέπει πάντως πραγματικά να είναι από τα "ειδικά" χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένας εργαζόμενος στην Ελλάδα. Πως αλλιώς εξηγείται ότι αυτοί ανέρχονται στα αξιώματα.

Κάποιος εκ των Πυθαγόρα, Επίκτητο, Ζήνων είπε:
"Η φύση μας έδωσε μια γλώσσα και δυο αυτιά ,για να ακούμε διπλάσια απ' όσα λέμε"

Monday, April 6, 2009

Cain & Abel

Ώρες ώρες αναρωτιέμαι σχετικά με το επάγγελμα που "επέλεξα"/έτυχε να κάνω.
Διαβάζω διαρκώς, ενημερώνομαι, πειραματίζομαι, δοκιμάζω... όσο τουλάχιστον έχω χρόνο και διάθεση και ξαφνικά έρχεται ένας τύπος και μου δείχνει το Cain & Avel.

Οκ, δεν έχει λογική μετά από τόσα χρόνια ενασχόληση με τον χώρο να ανακαλύπτω τώρα την πυρίτιδα, αλλά όταν ένα τέτοιο προγραμματίδιο μπορεί με τέτοια ευκολία να κάνει τέτοιες δουλειές... τι να πω...

Μήπως καλύτερα να πάμε να φυτεύουμε μαρούλια???

Saturday, March 28, 2009

Μαντινάδα

Τη γλάστρα που θα δεις δεξά
τη σκάλα ως ανεβαίνεις
θα την ιδείς αριστερά
καθώς θα κατεβαίνεις


Νομίζω κάθε σχόλιο είναι περιττό και ας καταλάβει ο καθείς ο,τι νομίζει....

Wednesday, March 18, 2009

k.i.s.s. vs r.t.f.m.

R.T.F.M. = Read The Fucking Manual
K.I.S.S. = Keep It Simple Stupid

Γιατί πιστεύω οτι αυτές οι δύο "άρχες" / "στάσεις ζώης" σχετίζονται?
Για την ακρίβεια δεν σχετίζονται, αλλά είναι αντίθετες!

Όταν έχεις ένα πρόβλημα και διαβάζεις για να βρείς τη λύση το πιο πιθανό ειναί να πέσεις πάνω σε ένα τρομερό κατεβατό δυσνόητο και πολύ risky για εφαρμογή.
Αν κάτσεις και το σκεφτείς σχεδόν πάντα θα βρείς μια λιγότερο πολύπλοκη και με λιγότερο κίνδυνο λύση.

Συμπέρασμα.... : "Όσο και να διαβάσεις ρε νέουρα, την σοφία του παλιού ΔΕΝ μπορείς να την καλύψεις..."

Wednesday, March 11, 2009

ΑΣΕΠ....

Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν υπάρχουν δουλειές. Οπωσδήποτε υπάρχουν δυσκολίες, οπωσδήποτε θα πέσεις θύμα εκμετάλλευσης, αλλά δεν κατάλαβα δηλαδή... μήπως όταν θα είσαι εσύ 50 δεν θα πάρεις τον 25χρονο με master/phd για να σου φέρνει τον καφέ? Ποιος θα τον φέρει δηλαδή? Μερικοί "σπουδάζουν" μέχρι τα 35 τους "προσφέροντας έργο" στην επιστημονική κοινότητα και όταν βγαίνουν στην πιάτσα έχουν την απαίτηση να τους φέρονται και να τους πληρώνουν λες και παράγουν 20 χρόνια.
Για να μην έχεις τέτοια προβλήματα λοιπόν και για να μη χρειαστεί να σκύψεις και το κεφάλι, καθώς οι γονείς σου σε έπεισαν ότι αυτό είναι ντροπή, πας και εσύ να βρεις τη λύση στο δημόσιο...


Και δημόσιο χωρίς μεσο=ΑΣΕΠ. Από τις σημαντικότερες διαδικασίες του ασεπ είναι ο διαγωνισμός για τους εκπαιδευτικούς. Εκεί λοιπόν βλέπει κανείς την κατάντια της νέας γενιάς. Τον απόλυτο ξεπεσμό της πιο παραγωγικής ηλικίας. Ποιοι πάνε λοιπόν στον διαγωνισμό:
α) κάτι γκριζομάλληδες που μάλλον μετά από 20 χρονιά φροντιστές είπαν να αποκτήσουν ασφάλεια δημοσίου και μια σίγουρη σύνταξη
β) 30+ ετών γυναίκες με μπουνταλοχαλκάδες στην δεξιά χείρα και τα οιστρογόνα στο κόκκινο. Σου λέει, πρέπει να γίνω μάνα... ποιος θα μου πληρώνει τα μηνιάτικα? Μπαίνουν λοιπόν στο σχολείο, αμολάνε 2-3 κουτσούβελα και παρουσιάζονται για δουλειά μετά από καμιά πενταετία.
γ) η εξέλιξη των "αιωνίων φοιτητών". Έχοντας κάνει μια ξέφρενη φοιτητική ζωή, έχοντας δοκιμάσει όλα τα προϊόντα και υποπροϊόντα του σταφυλιού, της βύνης, του κριθαριού... κάποια στιγμή τελείωσες, δεν έχεις κανένα όμως ενδιαφέρον ή/και κατάρτιση για τίποτα και έτσι πας ασεπ.
δ) οι κατατρεγμένοι... Δυστυχώς υπάρχει και αυτή η κατηγορία. Άνθρωποι ικανοί και άξιοι που όμως δεν μπόρεσαν (ή δεν βοηθηθήκαν) να ορθοποδήσουν στον ιδιωτικό τομέα και αναγκάζονται να απευθυνθούν σε ένα σύστημα εξετάσεων προς αποκατάσταση
ε) οι γεννημένοι δάσκαλοι. Αυτοί που αγαπούν το σχολείο και την εκπαίδευση και ήταν όνειρο ζώνης τους να το κάνουν. (Γιατί γελάς ρε αναγνώστη??? Σίγουρα στους 80000 αιτούντες θα είναι και καμιά δεκαριά σε αυτήν την κατηγορία)
στ) οι πουθενάδες. Σε αυτήν την κατηγορία υπάγονται οι περισσότεροι. Άνθρωποι που είτε έχουν δουλειά, είτε δεν έχουν... αλλά πάντα έχουν στο μυαλό τους την σύνταξη από τα 30! Σου λέει τι να παιδεύομαι εγώ στον ιδιωτικό τομές. Θα πάω στο σχολείο να ξύνομαι 21 ώρες την εβδομάδα (όσες είναι οι εργάσιμες, ανά εβδομάδα, ώρες για τους εκπαιδευτικούς) και θα κάνω βόλτες τις υπόλοιπες. Αυτό είναι ζωή!!!

Να σημειώσω κάτι πολύ σημαντικό εδώ. Σε καμία περίπτωση δε θέλω να μειώσω το λειτούργημα του παιδαγωγού. Επειδή όμως και εγώ πήγα σχολείο, και εσύ πηγές σχολείο και επειδή βλέπω και τη νοοτροπία μας καταλαβαίνω ότι πλέον το σχολείο είναι μια τρούπα. Και έτσι και τρουπώσεις καθάρισες. Όλα τα αλλά..."'ντάξει μωρέ... θα τα βρούμε"

Καταλήγοντας να θίξω τα εξής ζητήματα:
α) φανταστείτε το μέλλον της χωράς που αποτελείται από νέους με τέτοια νοοτροπία
β) φανταστείτε το μέλλον της παιδείας στα χεριά των ιδίων αυτών ανθρώπων...

Wednesday, February 4, 2009

Φορτιστες...

Ετοιμαζομαι για ταξιδι στην ομορφη συμπρωτευουσα. Ανοιγω τη βαλιτσα, βαζω μεσα το ενα, βαζω μεσα το αλλο... και τελος λεω, ας παρω και κανεναν φορτιστη μαζι μου.
Τη στιγμη εκεινη συνειδητοποιω οτι οι φορτιστες θα καταλαμβαναν περισσοτερο χωρο απο τα ρουχα!
Κοιταζω λοιπον γυρω μου:
α) σε μια πριζα φορτιζει το κινητο
β) σε αλλη πριζα φορτιζει το bluetooth handfree (οσο πιο μακρια απο το κινητο τοσο καλυτερα...)
γ) σε αλλη πριζα φορτιζει η μπαταρια της φωτογραφικης μηχανης
δ) σε αλλη πριζα φορτιζει το ipod (ενταξει σε usb του pc αλλα το concept ειναι το ιδιο)
ε) σε αλλη πριζα φορτιζει το netbook

Τι εγινε ρε παιδια, σκεφτομαι. Ωνασειο θυμιζει το δωματιο μου! Καλωδια παρα-καλωδια, φορτιστες, παρα-φορτιστες, ανταπτορες... ειναι οντως ολα αυτα απαραιτητα???
ΟΧΙ, ΟΧΙ... δε θα κατσω να σκασω

Πηρα μαζι μου μονο ενα καλωδιο για το κινητο... αφησα πισω το netbook. Αλλωστε δεν παω για δουλεια στη Θεσ/νικη... και... οτι αντεξει...

Περι τιτλου...

Ο griniarix ειναι γαλατης ελληνικης καταγωγης.
Πηγε στη γαλατια και απο την πολυ μουρμουρα και τα παραπονα που διαρκως ειχε για τα παντα...πηρε το ονομα griniarix. Επειδη ομως του ελειπε το σουβλακι, το φαληρο και ο φραπες... γυρισε στην ελλαδα.
Και πλεον εχοντας συνειδητοποιησει οτι ειναι ματαιο να γκρινιαζει και να μουρμουραει αποφασισε:
α) αν γκρινιαζει να μοιραζεται τους προβληματισμους του, προσπαθωντας να βρει αλλες οπτικες γωνιες
β) να μην τα παιρνει και πολυ σοβαρα... γιατι... δεν εχει κανενα νοημα. Εκτος.. αν ειναι θεμα υγειας.