Εκλογές vs παραλία

Παραμονές εκλογών είχα ρωτήσει μια αξιωματικό των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων πως γίνεται να παραμένει στο χάρτη ένα έθνος με τόσο ανίκανους πολίτες (εμάς δηλαδή).
Η απάντησή της ήταν ό,τι καλύτερο ήλπιζα να ακούσω: "Έχεις δίκιο, αλλά για να υπάρχει ακόμα θα είναι θέλημα θεού".
Δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο πάνω σε αυτό βέβαια αλλά έχει ενδιαφέρον να καταγραφεί ακόμα και για ιστορικούς λόγους :) Στην ουσία πάντως παραδεχόμαστε την πλήρη ανικανότητά μας σε σημείο που να αναρωτιόμαστε πώς επιβιώνουμε!
Μα τόσο πολύ μυαλό θέλει για να καταλάβει κανείς ότι το ψευτοδίλημμα κάλπη ή μπάνιο είναι καλλιεργημένο και υποστηριζόμενο από το σύστημα και δη από τους κύριους εκπροσώπους τους που είναι τα δυο μεγάλα κόμματα? Γιατί το θέλουν αυτό?? Είναι εντελώς προφανές. Οι ακροδεξιοί θα ψηφίσουν. Τα κομματόσκυλα (ανεξαρτήτου χρώματος) θα ψηφίσουν. Οι ακροαριστέροι θα ψηφίσουν.
Ποίοι θα πάνε στις παραλίες? Οι απογοητευμένοι άνθρωποι. Οι αναποφάσιστοι. Οι μη έχοντες συμφέροντα είτε από τον έναν είτε από τον άλλον.
Ναι αλλά η αντίδραση αυτή λειτουργεί υπέρ αυτών γιατί τα ποσοστά των ψήφων και ο νικητής βγαίνει επί των ψηφισάντων και όχι επί των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Ωραία λοιπόν, αφήστε συνάνθρωποι νεοέλληνες (με τον αυστηρό ορισμό του Τζίμη Πανούση) τα κομματόσκυλα και τις ακραίες πολιτικές απόψεις να φροντίσουν για τη δουλειά σας, για την παιδεία των παιδιών σας, για την υγεία σας, για τη σύνταξή σας.
Και ηθικά να το δει κανείς, πόσοι άνθρωποι έχασαν την ζωή τους και μαρτύρησαν για να έχουμε όλοι εμείς δικαίωμα ψήφου?? Θα τρίζουν τα κόκαλά τους που εμείς οι "έξυπνοι" νεοέλληνες θα αράζουμε στην παραλία ΑΡΝΟΥΜΕΝΟΙ, άκουσον άκουσον, το δικαίωμα να επιλέγουμε τους εκπροσώπους μας.
Εγώ πίνω το τσάι μου και ντύνομαι για να πάω να ψηφίσω. Ό,τι και να ρίξω είναι ανίκανο να διεκδικήσει τα συμφέροντά μου, αλλά σε τελική ανάλυση θα έχω το δικαίωμα να γκρινιάζω απέναντι σε αυτούς που εγώ επέλεξα. Γιατί όσοι δεν ψηφίσουν απλά δεν έχουν δικαίωμα να παραπονιούνται, να απεργούν, να διαδηλώνουν... αφού τη στιγμή που πρέπει να χαράζουν την πορεία... απέχουν. Τι ζητάνε τα ρέστα εκ των υστέρων??

Εν ολίγοις:

"Τέτοιοι που είσαστε τέτοιους υπουργούς σας και μένα θέλετε", Μαυρογιαλούρος 1965