Saturday, July 25, 2009

Διακοπές 2009 v1

Προορισμός: Κρήτη

Διάρκεια: 9 ημέρες. (έτσι ήταν το σχέδιο δηλαδή, γιατί οι 9, έγιναν 7 στο άψε σβήσε, λόγω αιφνίδιας ασθένειας - τι σπάνιο!)

Συμπεράσματα:
α) οι έχοντες καταγωγή από το νησί ξεκινάνε με δεδομένο 108 επισκέψεις, παππούδες, γιαγιάδες, θείους, θείες ... Όσο δε ο χρόνος περνάει τα ξαδέλφια παντρεύονται και πρέπει να τα βλέπεις ξέχωρα από τους γονείς τους. Δεν είναι δυσάρεστα πράγματα αυτά, αλλά ο χρόνος είναι περιορισμένος για να γυρίζεις δεξιά και αριστερά... Όποτε την επόμενη φορά... πήγαινε στην Κέρκυρα. Το να μην πας τις επισκέψεις is out of the question!

β) μου άρεσε που είδα κουκουλωμένες τις κάμερες "χαφιέδες" για παραβίαση ορίων ταχύτητας. Είμαι νομοταγής πολίτης, αλλά σε ένα τεράστιο νησί με εκατοντάδες χιλιόμετρα καρόδρομους, δεν μπορείς να βάζεις στον ένα και μοναδικό αξιοπρέπη εθνικό δρόμο όριο 90 (και αυτό για 3-4 κμ μόνο). Μάλιστα στην Ηρακλείου - Λασιθίου είδα και μια κάμερα ξεμασκουλωμένη (την είχαν ρίξει κάτω). Ήταν το πρώτο μέρος στην Ελλάδα που είδα τέτοια αντίδραση.

γ) δε μου άρεσε που ο Αθηναίος (εγώ) και ο ξένος (με το νοικιασμένο) έπρεπε να είμαστε μονίμως στα δεξιά για να περνάνε οι mika hakkinen από αριστερά με 50km/h παραπάνω.

δ) επίσης δε μου άρεσε κοντά στο Σταυροχώρι Λασιθίου το γεγονός ότι συναντήθηκαν δυο αγροτικά (ένα σε κάθε κατεύθυνση), και το θεώρησαν πολύ λογικό να σταματήσουν εκεί και να πιάσουν την κουβέντα. Αν δεν έκανα νόημα ακόμα εκεί θα ήμουν.

ε) τα εκκλησάκια, εικονοστάσια, μαρμαράκια στα άκρα των δρόμων δεν οφείλονται σε κακοτεχνίες, αλλά στο γεγονός ότι όλοι πίνουν/πίνουμε τα άντερά μας. Τόση ανευθυνότητα δεν έχω δει αλλού... κρίμα. Πιες, αλλά μην οδηγήσεις παλικαρά....

στ) κάποιος κάποτε μου είπε: αν θες να αποσυνδέσεις κάποια τοποθεσία με δυσάρεστες αναμνήσεις, φρόντισε να ξαναπάς για να δημιουργήσεις νέες ευχάριστες. Τρίχες... χωρίς άλλα σχόλια

ζ) η ΑΝΕΚ η θα πρέπει να εκσυγχρονίσει το στόλο ή να το κλείσει το μαγαζί και να πάει Κυκλάδες, Μυτιλήνη, για να μην πω... Ρίο Αντίρριο! Δεν μπορεί η έξοδος για το γκαράζ να είναι ίδια με την έξοδο τον επιβατών. Φτάνοντας στα Χανιά με το ΛΑΤΩ ο συνωστισμός θύμιζε τα εγκαίνια του saturn. Με τέτοιες συνθήκες δεν μπορείς να "πολεμήσεις" το ΦΑΙΣΤΟΣ PALACE, που όμως κρεβατάκι και ένα όχημα κάνει 90Ε... έλεος δηλαδή.

η) Αυτά τα Μάλια πότε θα τα παρακάμψουν επιτέλους? 4 χρόνια φτιάχνουν το δρόμο και ακόμα τρώμε στη μάπα τους Άγγλους εκεί πέρα! Το γιοφύρι της Άρτας πιο γρήγορα θα είχε γίνει.

θ) Μου κάνει φοβερή εντύπωση η νοοτροπία των Ευρωπαίων λαών. Έρχονται, τους μαντρώνουν σε ένα ξενοδοχείο all-inclusive και βγαίνουν από αυτό μόνο για να φύγουν από τη χώρα. Τι σόι διακοπές είναι αυτές? Να μη βλέπεις τον ξένο τόπο...???

ι) Πότε θα πάω κάπου εκτός Αθήνας και δε θα αρρωστήσω??? :( :(

Friday, July 10, 2009

Σκουπιδιάρικα

Όχι δεν εννοώ το είδος εκείνο της βαρύτατης μουσικής που μεταφράζεται σαν ηχορύπανση στα κοινά αυτιά.
Εννοώ κυριολεκτικά τα σκουπιδιάρικα, τα απορριμματοφόρα δηλαδή.
Δε μου φτάνει η ατυχία να δουλεύω 9-5,6,7,8... πρέπει καθημερινά να ξυπνάω από τις 6?
Τι κακό είναι αυτό ρε παιδιά?
Ακούω τους ντενεκέδες και τους χτυπάνε με τέτοιο μίσος και σφοδρότητα που θα ξεκολλήσει και το χρώμα από πάνω τους στο τέλος. Και φυσικά ξυπνάω, και επειδή δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να στριφογυρίζω... έρχομαι πιο νωρίς στη δουλειά. Άρα το 9-5,6,7,8... γίνεται 8-5,6,7,8....

Ευχαριστώ πολύ συνάνθρωποι...

Wednesday, July 8, 2009

Τρίτη βράδυ στο Bolivar

Ένας λόγος που ποτέ δε μου άρεσαν οι καλοκαιρινές βόλτες στις παραλίες τις Αττικής είναι ότι πάντα θεωρείται δεδομένο πως θα γίνεται σκοτωμός από κόσμο. Δε θα με κατέτασσα στους αγοραφοβικούς ανθρώπους, αλλά η ανέχεια στο συνωστισμό έχει τα όρια της.
Είχα λοιπόν χθες κοινωνική υποχρέωση να πάω στο Bolivar, ένα beach bar στην Ανάβυσσο, για τα γενέθλια μιας φίλης.
Δεν κάνω σχόλιο για το γεγονός ότι μεσοβδόμαδα θα έπρεπε να κάνω πάνω από 100κμ πήγαινε - έλα για να πιω ένα ποτό και να τσιμπήσω λίγη τούρτα... ηθικόν ακμαίον (μη το παρακάνουμε κιόλας) και ξεκινάω (έχοντας φύγει στις 7 απο τη δουλεία!) να πάω στον άλλο κόσμο... Ο οβολός μου δεν είχε σκοπό να αποζημιώσει τον Χάροντα, αλλά τον Μπόμπολα και μάλιστα εις διπλούν, μια στο πήγαινε και μία στο έλα. Αφού έφτασα μετά από 58 κμ εκεί κάτω, κάνω αριστερά στο χωματόδρομο και ξαφνικά διακτινίζομαι... στην ομόνοια!
Ωρε κλεφτόπουλα, δε δουλεύει κανείς σε αυτή τη χώρα? Έλεος δηλαδή γιατί πρέπει διαρκώς να αισθάνομαι ως το μοναδικό κορόιδο που φτύνει αίμα για ένα κομμάτι ψωμί.
Αφού λοιπόν έκανα ένα δυο κύκλους για να βρω να παρκάρω (μοτοσυκλέτα παρακαλώ) κατεβαίνω και πάω στο μαγαζί. Σένιο μαγαζάκι δε λέω. Πολύ "δυνατός" κόσμος και η μουσική σε ανεκτά επίπεδα, να μπορείς να πεις και δυο κουβέντες.
Κάποια στιγμή ήρθε και η τούρτα... δεν είχαμε προβλέψει σχετικώς και έτσι την φάγαμε σε ποτήρια... καλή φάση και super η τούρτα.
Δώδεκα και κάτι... άντε πάλι πίσω 50+ κμ και σάπισμα μήπως και βγει η σημερινή μέρα στο γραφείο...
Δεν είναι ζωή αυτή σε αυτήν την πόλη.... Δεν είμαι τακτικός επισκέπτης των νοτίων, αλλά γιατί τη μια έρμη φορά που θα κατέβω δεν έχω δικαίωμα στον ήλιο... ή μάλλον... στην πανσέληνο?

Sunday, July 5, 2009

Ice Age 3 Dawn of the Dinosaurs (3D)

Από την ημέρα που βγήκα από το cinema όταν είχα δει το ice age 2, περίμενα να βγει το 3ο μέρος.
Όπερ και εγένετο... και εγώ βούρ στο cinema σε αίθουσα 3D.

Δεν είμαι fun του cinema γιατί έχω πληρώσει χρυσάφι απίστευτες μπανανόφλουδες (βλ. άφθαρτος - 2000) και γιατί τα παίρνω στο κρανίο με τον κάθε πίθηκα που φυσάει για να κάνει μπουρμπουλήθρες το milkshake, αντί να το πίνει (βλ. Τιτανικός - 1997). Όμως για ταινίες με ειδικά εφέ ή που θέλω πραγματικά να υποστηρίξω την παραγωγή πάω τρέχοντας.
Τουλάχιστον μέχρι να αποκτήσω κανέναν projector και αρχίσω να τα βλέπω στο πανί μου :)

Ωραία ταινία, ωραία εμπειρία αλλά όχι τόσο συγκλονιστική όσο είχα φανταστεί. Όπως είπε και ένας τύπος στο Αθηνόραμα: "Μετά απο λίγο ξεχνάς ότι βλέπεις 3D".
Το σενάριο δεν είναι τόσο δυνατό όσο στα δύο πρώτα ice age και πολλές φορές αισθάνθηκα ότι βλέπω james bond. Πολύ κυνηγητό και πολλά κενά στους διαλόγους που προσωπικά βρίσκω έξοχα σε κάθε ice age.

Σε καμιά περίπτωση δε λέω ότι δεν έμεινα ευχαριστημένος, σε καμιά περίπτωση δε λέω ότι δε θα το ξαναδώ... αλλά όταν πρόκειται για sequel και οι προηγούμενες ταινίες είναι εκπληκτικές... έχεις απαιτήσεις.

Ας ελπίσουμε ότι θα βγει και 4ο.... (εδώ μας έχουν πρήξει με τα harry potter... δε θα συνεχίσει το ice age?)

Athens Shock Radio 104,6

Κυριακή πρωί.

"είμαι που λες αραγμένος στον ακάλυπτο και πίνω το φραπεδάκι μου με τις 36 ζάχαρες..." και ακούω athens shock radio.
Ωραία κομματάκια δε λέω, αλλά... βάλτε ρε παιδιά κανένα cd με mp3 να γίνει παιχνίδι.
3 ώρες τώρα ακούω ένα loop από 10 τραγούδια.
Ωραία κομμάτια, αλλά σε λίγο θα μάθω και τη σειρά απ' έξω...