Φορτιστες...

Ετοιμαζομαι για ταξιδι στην ομορφη συμπρωτευουσα. Ανοιγω τη βαλιτσα, βαζω μεσα το ενα, βαζω μεσα το αλλο... και τελος λεω, ας παρω και κανεναν φορτιστη μαζι μου.
Τη στιγμη εκεινη συνειδητοποιω οτι οι φορτιστες θα καταλαμβαναν περισσοτερο χωρο απο τα ρουχα!
Κοιταζω λοιπον γυρω μου:
α) σε μια πριζα φορτιζει το κινητο
β) σε αλλη πριζα φορτιζει το bluetooth handfree (οσο πιο μακρια απο το κινητο τοσο καλυτερα...)
γ) σε αλλη πριζα φορτιζει η μπαταρια της φωτογραφικης μηχανης
δ) σε αλλη πριζα φορτιζει το ipod (ενταξει σε usb του pc αλλα το concept ειναι το ιδιο)
ε) σε αλλη πριζα φορτιζει το netbook

Τι εγινε ρε παιδια, σκεφτομαι. Ωνασειο θυμιζει το δωματιο μου! Καλωδια παρα-καλωδια, φορτιστες, παρα-φορτιστες, ανταπτορες... ειναι οντως ολα αυτα απαραιτητα???
ΟΧΙ, ΟΧΙ... δε θα κατσω να σκασω

Πηρα μαζι μου μονο ενα καλωδιο για το κινητο... αφησα πισω το netbook. Αλλωστε δεν παω για δουλεια στη Θεσ/νικη... και... οτι αντεξει...

Περι τιτλου...

Ο griniarix ειναι γαλατης ελληνικης καταγωγης.
Πηγε στη γαλατια και απο την πολυ μουρμουρα και τα παραπονα που διαρκως ειχε για τα παντα...πηρε το ονομα griniarix. Επειδη ομως του ελειπε το σουβλακι, το φαληρο και ο φραπες... γυρισε στην ελλαδα.
Και πλεον εχοντας συνειδητοποιησει οτι ειναι ματαιο να γκρινιαζει και να μουρμουραει αποφασισε:
α) αν γκρινιαζει να μοιραζεται τους προβληματισμους του, προσπαθωντας να βρει αλλες οπτικες γωνιες
β) να μην τα παιρνει και πολυ σοβαρα... γιατι... δεν εχει κανενα νοημα. Εκτος.. αν ειναι θεμα υγειας.